با توسعه ایین مهر در اروپا وحتی روم ،مراسم شب چله ،به عنوان روز زایش مهر و نور و راستی ، با شکوه تمام برگزار میشد.
گروهی معتقدند که وجه تسمیه یلدا ، تطبیق این شب با میلاد مسیح بوده است و مسیحیان در قرن چهارم میلادی ، این تاریخ را روز تولد مسیح قرار دادند .
جشن یلدا از هفت هزار سال پیش که نیاکان ما به دانش گاهشماری دست پیدا کردند ، رواج یافته است .آنها در آن زمان متوجه شدند که نخستین شب زمستان ، بلندترین شب سال است .
ایرانیان در این شب به بیابان می رفتند و در آنجا به انتظار طلوع خورشید می نشستند و تا زمان دمیدن خورشید ، خود را با خوردن هندوانه ، سنجد و انارکه "نماد سرخی خورشید بوده " ونیز شیرینی وآجیل مشغول می کردند .
تاریخ پرستش ایزد مهر"میترا "، در میان ایرانی ها و آریایی ها ، به پیش از دین زرتشت بازمیگردد.
از آیین های به یادگار مانده از شب یلدا ، گرد هم آمدن افراد خانواده در کنار هم ، شنیدن حکایات ، افسانه ها و خاطرات از زبان پدربزرگ ها و مادربزرگ ها ...و از همه مهمتر تفال زدن به دیوان حافظ شیرین سخن و خواندن شاهنامه است.
به امید آن که این آیین های پسندیده ، همواره جاودانه بماند .......
